99ste Scheldeprijs Schoten – Cavendish hijst zich naast Oellibrandt

De officiële start op de Churchilllaan was nog maar net gegeven toen de eerste aanvalspoging tot stand kwam. De Belgen Baptiste Planckaert (Landbouwkrediet) en Dieter Cappelle (Veranda’s Willems-Accent) kregen het gezelschap van de Franse hardrijder David Boucher (Omega Pharma-Lotto), de Rus Vladimir Isaichev (Katusha) en de Italiaan Adriano Malori (Lampre-ISD). De rest van het peloton had blijkbaar nog niet meteen zin in zwaar geschut en liet dat vijftal begaan. Zij verzamelden een maximale voorsprong van 5:30, maar de ploegen van de sprinters zorgden er voor dat de situatie constant onder controle werd gehouden.

Bij het ingaan van de drie plaatselijke ronden, op vijftig kilometer van de finish, was het verschil al sterk teruggelopen en het was dan ook al duidelijk dat de massasprint er zat aan te komen. Toen was het peloton al eens opgeschrikt door een valpartij met onder andere Tom Boonen onder de slachtoffers. Bij een nieuwe tuimelpartij, waarbij Edvald Boasson Hagen tegen een boom knalde en drie gebroken ribben opliep, lag de tweevoudige winnaar er opnieuw bij. De schade bleef voor Boonen gelukkig beperkt tot wat schaafwonden aan elleboog en knie, maar nog meer risico’s nemen in een massasprint was toch niet meer aan hem besteed. Dat bleek een verstandige keuze, want niet voor het eerst gingen enkele renners spectaculair tegen het asfalt op de Churchilllaan. Weylandt viel als eerste toen zijn achterwiel op een oneffenheid wegsloeg, uittredend winnaar Farrar werd aangetikt en ging ook tegen de grond waarna nog enkele anderen werden meegesleurd. Vooral Sjef De Wilde was er erg aan toe. Hij werd afgevoerd naar het ziekenhuis, waar onder meer twee gebroken nekwervels werden vastgesteld.

Het gebeurde allemaal net achter de rug van Cavendish, Galimzyanov en Hutarovich. Cavendish reed met meters voorsprong over de meet en boekte zijn tweede zege van het seizoen, na de slotrit in de Ronde van Oman waar hij eveneens Galimzyanov als tweede naast zich op het podium kreeg.

“Verliezen van Mark Cavendish is geen schande”, stelde Galimzyanov, vorige week nog ritwinnaar in de Driedaagse van De Panne-Koksijde. “Als ik nu de beelden van de crash zie, mag ik me gelukkig prijzen dat ik er niet bijlag. Ik was voordien wel al tweemaal gevallen, een laatste keer zelfs nog in de slotronde.”

“Ik heb niet echt iets van de val gemerkt”, zei nummer drie Yauheni Hutarovich. “Ik was meegegaan met Chris Sutton toen die op vijfhonderd meter van de meet versnelde. Op tweehonderd meter ging ik zelf de sprint aan, maar ik had niet meer de benen om te wedijveren met Cavendish. Ik had net voordien immers al een serieuze inspanning moeten doen om weer voorin te raken. Op twee kilometer van de finish zat ik pas rond de dertigste plaats. Dan is het niet evident om nog mee te spelen voor de zege.”